[RonK.]

En jawel,...... want klinken ze fijn in XRCD en K2HD uitvoeringen.

[PanaPlasma]

Dit jaar o.a.:

The Beatles "Stereo Remasters 2009"


Florence & The Machine "Lungs Deluxe Box Set"

* The album Lungs
* Exclusive Rarities, B sides, Cover Versions & Remixes
* Full performance of Florence + The Machine live at Abbey Road
* DVD full performance of Florence + the Machine live at the Rivoli Ballroom, London.
* Special acoustic performances & music videos
* An essay on Lungs written by Florence’s favourite new author David Vann
* Exclusive unseen pictures including some from Florence’s personal collection
* Images from Florence’s personal note book


Marina & The Diamonds "The Family Jewels"


en online gekocht in wav-formaat via Redfloorrecords:

[BlackMonk]

Dit is geen minimalisme maar echte laatromantische klassieke muziek. Niettemin herken je duidelijk dat dit dezelfde componist is als degene die de fantastische filmmuziek Koyaanisqatsi schreef. De tweede symfonie van Philip Glass is een groots en majustueus werk voor groot symfonieorkest, terwijl zijn derde symfonie een kleinere bezetting vereist, met name een kamerorkest. De muziek is schitterend en de uitvoering (zowel technisch als artistiek) krijgt van mij ook de hoogste score. Aanbevolen!

[BlackMonk]

Vandaag heb ik twee cd's met elkaar vergeleken met vrij gelijkaardige uitvoeringen van muziek van de Amerikaanse componist Aaron Copland (1900-1990).
Het gaat met name om "Fanfara for the Common Man" en "Appalachian Spring Suite". De eerste cd is een "bejaarde" uitvoering van Leonard Bernstein met het New York Philharmonic in een ververst en geremasterd jasje, de tweede cd is een moderne opname van Reference Records in hdcd met het Minnesota Orchestra onder leiding van Eiji Oue.

Deze uitvoering bevat naast de twee hoger genoemde werken ook nog "Rodeo" en "Billy the Kid".

En deze uitvoering bevat naast de twee hoger genoemde werken ook nog de 3de symfonie van Copland, waarvan de finale een langere bewerking is van zijn "fanfare voor de gewone man".

De Bernstein-editie is geremasterd technisch zeer goed. Het geluid is uitstekend en Bernstein dirigeert met zijn bekende vinnige stijl.
De Oue-editie is echter technisch nog veel beter. Hier heb je van bij de eerste paukenslagen van de Fanfare een echt Wow!-gevoel. Oue dirigeert aan een iets gezapiger tempo dan Bernstein, maar het geheel is verbijsterend fraai om naar te luisteren.
Hoewel ik de Bernstein-versie zeer goed vind, geef ik toch de voorkeur aan de Oue-editie van Reference Records vanwege dat "Wow!"-gevoel dat ik alleen daar had.

[BlackMonk]

De Amerikaanse componist Alan Hovhaness (1911-2000) is bij ons grotendeels onbekend gebleven. Hij heeft nochtans indrukwekkend veel gecomponeerd: maar liefst 67 symfonieën, negen opera's, twee balletten en meer dan honderd kamermuziekcomposities.
Deze door Telarc uitgeven hybride stereo en multichannel sacd heet 'Alan Hovhaness: "Mysterious Mountains"' en wordt uitgevoerd door het Royal Liverpool Philharmonic Orchestra onder leiding van Gerard Schwarz.
De schijf bevat de 2de symfonie 'Mysterious Mountain' (mysterieuze berg), de 66ste symfonie 'Hymn to Glacier Peak' (hymne aan Gletsjerpiek), de 50ste symfonie 'Mount St. Helens' (Sint-Helenaberg) - al deze symfonieën zijn in drie bewegingen - plus het slechts drie en een halve minuut lange orkestwerk 'Storm on Mount Wildcat' (storm op de wildekatberg).
De muziek is laatromantisch met rijke fraai uitgewerkte melodieën en doet heel erg aan Bruckner denken. Fans van magistrale laatromantische muziek komen dus rijkelijk aan hun trekken. Zoals we gewoon zijn van Telarc is de technische kwaliteit van de opname voortreffelijk met een grote dynamiek. Zeer warm aanbevolen!